galinaed: (гумар)

Я ўжо расказвала пра адну дзіўную зьяву, якая здарылаўся нядаўна ў маёй кватэры. Пэўна тая зьява мае нейкія фізычныя падставы, і яе можна вытлумачыць законамі прыроды. Аднак гэта адзіны такі "прыземлены" выпадак, бо ўсе астатнія дзівосы, якія адбываліся ў маім жыцьці, маюць містычны характар, і навукова вытлумачыць іх немагчыма, прынамсі зь цяперашнім узроўнем навукі.

Раскажу пра адзін такі выпадак, які моцна паўплываў на мой сьветапогляд.

І гэта не калядная казка!.. )
galinaed: (твар)
Штосьці будзе 14 жніўня (спадзяюся, я правільна запомніла дату). Ці асабіста ў мяне, ці ў краіне, ці ў сьвеце.
З чаго ўзяла? Прысьніла!
galinaed: (гумар)
Нешта цікавае адбылося ўчора ў маёй кватэры. Я думала - пісаць ці не пісаць пра гэта, але як прыгадала, колькі цудаў ужо здарылася ў маім жыцьці, дык вырашыла: трэба пісаць. Прычым пра ўсе цуды.
Аднак спачатку апошняе дзіва.
Учора я павячэрала і пайшла да кампутара. Калі дадому прыйшоў сын, ён пагрэў сабе ежу ў мікрахвалеўцы і сеў есьці. Раптам чую - выбух!
Гук дакладна такі самы, які я аднойчы ўжо чула ў сваім жыцьці. Тады мне было 3 гады і я вырашыла правесьці экспэрымэнт, ці загарыцца лямпачка, калі замест штэпсельнай вілкі засунуць у разэтку маміну шпільку для валасоў. Ну, малаватая я шчэ была, не зьвярнула ўвагі на тое, што вілка злучаная з бра провадам, але я бачыла дакладную заканамернасьць: калі бацькі сунуць у разэтку гэтую рагулю - запальваецца сьвятло. Дык і я засунула сваю рагульку. І хаця мне было ўсяго тры гады, я дакладна памятаю вынікі свайго экспэрымэнту: з разэткі імгненна выскачыў агністы шар, які тут жа выбухнуў. У кватэры адразу зьнікла сьвятло, а я чамусьці павалілася, і была пэўная, што зараз бацькі дадуць мне прачуханку, бо стала зусім цёмна... Бацька хутка выскачыў на лесьвіцу, нешта там падладзіў - і сьвятло зьявілася. Тады я пабачыла, што мяне адкінула ад разэткі на 3 мэтры, а рука мая ўся ў сажы. Але, нягледзячы на тую шкоду, якую я нарабіла, і на мае цалкам чорныя рукі, маці кінулася да мяне і, замест таго каб лаяцца, моцна прыціснула мяне да сябе. Я нічога не разумела... Потым мама адмывала мае рукі і твар і навучала, што дзецям нельга нават блізка падыходзіць да разэткі, бо там жыве злы вядзьмак, які ня любіць дзяцей.

Ня ведаю, што здарылася з тым ведзьмаком, але ён чамусьці вырашыў нагадаць пра сябе праз шмат-шмат гадоў, прычым ніхто яго не турбаваў. Сын мой спакойна вячэраў за сталом, седзячы левым вухам якраз насупраць разэткі. Калі я прыбегла на кухню, упэўненая, што там як мінімум разарвалася лямпачка, я зьдзівілася, бо сьвятло гарэла, а радыё, падключанае да гэтай самай электрычнай разэткі, грала музыку, быццам нічога ня здарылася. Толькі сын сядзеў агаломшаны, нічога не разумеючы, і трымаўся за вуха. Што гэта было? Вуха стала вельмі гарачым, а з выгляду пабялела. Сын кажа, што разам з выбухам бачыў краем вока ўспышку.
Мы вырашылі, што гэта была клубкаватая (шарападобная) маланка. Але зь якой нагоды яна раптам зьявілася ў нашае кватэры?

"Во время Второй мировой войны подводники многократно и последовательно сообщали о маленьких шаровых молниях, возникающих в замкнутом пространстве подводной лодки. Они появлялись при включении, выключении, или неверном включении батареи аккумуляторов, либо в случае отключения, или неверного подключения высокоиндуктивных электромоторов"

Ніякіх батарэяў акумулятараў ці высокаіндукцыйных электраматораў у мяне і блізка няма! Звычайная электраправодка, якой ужо 40 гадоў. Ах, вядзьмак, напэўна, стаміўся там сядзець столькі гадоў :))
Ці мо гэта мая печка (далучаная да той жа разэтки, у другое гняздо) вырашыла прыняць удзел у вайнушцы, якую распачаў ТНП?

January 2017

S M T W T F S
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Syndicate

RSS Atom

Style Credit

Expand Cut Tags

No cut tags
Page generated Jul. 25th, 2017 12:31 pm
Powered by Dreamwidth Studios