galinaed: (поні !!!)
[personal profile] galinaed
Учора я была двойчы пачаткоўцам!
Па-першае, прымерыла на сябе ролю аматара батанікі - у гэтай ролі я спрабавала сябе толькі ў дзяцінстве, калі зьбірала гербарый.
А па-другое, дачка аддала мне свой стары фотаапарат, і трэба была павучыцца працаваць зь ім, таму што ён больш складаны за мой.
Дома вельмі халодна (повад пазайздросьціць тым, хто жыве ў сваіх дамах і не залежыць ад цэнтралізаванага ацяпленьня), таму выправілася грэцца на вуліцу. І скіравалася не ў найбліжэйшы парк, а ў месца сваёй маладосьці, дзе я трохі папрацавала ў інстытуце, - у Шчомысьліцу. Месца гэтае вядомае сваёй унікальнай дубровай - а ўнікальная яна тым, што там дубы растуць побач зь елкамі. Біёлагі кажуць, што такога больш нідзе няма, таму што звычайна елкі закісьляюць глебу, а дубы ў кіслай глебе не растуць. І з гэтай прычыны дуброве ў Шчомысьліцы ў 1985 годзе надалі статус помніка прыроды. Ну чым не нагода паехаць туды?

Шпацыр па ахоўнай зоне атрымаўся вельмі зьмястоўным і цікавым, таму што ў якасьці гіда нас суправаджаў прафэсійны біёлаг Алесь Спіцын, а сам шпацыр быў арганізаваны ў межах Фэсту экскурсаводаў, які штогод ладзіцца ў перадапошнія выходныя красавіка.

Пачнем шпацыр зь зяленіва, па якім усе мы, безумоўна, ужо засумавалі за зіму. Дайце вачам зяленіва! Кажуць, што сузіраньне зялёнага колеру павышае настрой і нават дапамагае здымаць стрэс.



Ну што, настрой палепшыўся? Тады пойдзем далей і паглядзім вышэй - там, увышкі, ужо зелянеюць галінкі манчжурскага арэху - экзатычнай для нашай мясцовасьці расьліны, але побач з дубамі яна, як відаць, адчувае сябе зусім няблага.


А далей будзем сузіраць дзіўныя карункі яшчэ голых галін дубоў.


Гэтыя карункі ствараюць уражаньне, быццам ты трапіў у павільён для здымкаў нейкага фільма. Але не, вунь побач растуць елкі, якія не выглядаюць такімі ўжо нерэальнымі.


А дубы - яны як зачараваныя людзі, быццам хочуць нешта сказаць, але злы чараўнік спыніў іх рухі, і яны скамянелі ў нерухомасьці...






А тут, па-мойму, скамянеў не чалавек, а малады алень. Ці гэта чалавека спачатку зачаравалі ў аленя, а ўжо потым той стаўся дубам.


І грыбочкі ўжо пайшлі! А галоўнае - мала хто рызыкне зьбіраць гэтыя страчкі.


У дуброве расьце дуб, якому ўжо больш за 200 гадоў.


Але, на жаль, у мінулым годзе ў дупло дуба нехта неабачліва кінуў незатушаную цыгарэту, і дупло моцна выгарэла. Але магутны дуб вытрываў гэты замах на ягонае жыцьцё.



І яшчэ трохі экзотаў. У дуброве расьце амурскі аксаміт - дрэва зь незвычайнай карой, да якой увесь час хочацца дакрануцца. Яна мяккая, як і ў любога коркавага дрэва, і пры дакрананьні нагадвае коркі для вінных бутэлек.



Далей можна пабачыць папяровую бярозу.


Кара гэтай бярозы нагадвае ашмёткі паперы.


А вы бачылі калі-небудзь чорную бярозу? Я - не. А тут яна ёсьць!


І яшчэ ў калекцыю экзатычных расьлін - коркавая елка. Яе кара таксама нагадвае корак, але яна не такая мяккая, як у аксаміта.


From:
Anonymous( )Anonymous This account has disabled anonymous posting.
OpenID( )OpenID You can comment on this post while signed in with an account from many other sites, once you have confirmed your email address. Sign in using OpenID.
User
Account name:
Password:
If you don't have an account you can create one now.
Subject:
HTML doesn't work in the subject.

Message:

 
Notice: This account is set to log the IP addresses of everyone who comments.
Links will be displayed as unclickable URLs to help prevent spam.

January 2017

S M T W T F S
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Style Credit

Expand Cut Tags

No cut tags
Page generated Sep. 24th, 2017 12:15 pm
Powered by Dreamwidth Studios